Live Live

VIDEO, OMARM | “Ik geef de gemeente een vier”

Gepubliceerd: Dinsdag 30 juni 2020 18:39

VIDEO, OMARM | “Ik geef de gemeente een vier”

René Beunders, voorman van Sociaal Hart Enschede, heeft geen goed woord over voor het fraaie cijfer dat bijstandsgerechtigden de gemeente gaven voor de dienstverlening over vorig jaar. Sterker: hij gelooft niet dat het cijfer klopt. “Het hangt er maar helemaal vanaf hoe je zo’n onderzoek doet.”

Ernst Bergboer | 1Twente

Beunders strijd al jaren voor een rechtvaardiger behandeling van kwetsbare groepen in de Enschedese samenleving. In zijn praktijk ziet hij maar bitter weinig van de verbetering die het tevredenheidsonderzoek van de gemeente suggereert. Hij laakt daarom de houding van verantwoordelijk wethouder Kampman, die de 6,8 van bijstandsgerechtigden een “stevig cijfer in de wereld van bijstand en uitkeringen” noemde.

Bijzonder negatief beeld over uitvoering bijstand
“Verbetering zou toch ook moeten blijken uit signalen die wij binnenkrijgen”, stelt Beunders. Met ‘wij’ doelt hij op Sociaal Hart Enschede, maar ook op organisaties als het Diaconaal Platform. “We staan niet alleen. En wij hebben nog altijd een bijzonder negatief beeld van de wijze waarop de bijstand hier wordt uitgevoerd.”

Een parallel met het tevredenheidsonderzoek is er wel: Beunders geeft wethouder en ambtenaren een hele punt meer dan in de vorige ambtsperiode. Daarmee is hij ruimhartiger dan de bijstandsgerechtigden zelf, die hen 0,7 punt hoger waardeerden. “Ik geef een vier. Dat is een lichte verbetering ten opzichte van de vorige ambtsperiode onder Patrick Welman. Toen was het een drie.”

Die 6,8 uit het onderzoek is een gefingeerd cijfers, aldus Beunders. “Als je zo’n onderzoek doet, moet je dat heel anders insteken. Het ligt maar aan de vragen die je stelt, aan de manier waarop je aan adressen komt, of je rekening houdt met laaggeletterden… Dat moet je laten doen door een onafhankelijk bureau, niet door een studentenclubje dat door de wethouder wordt ingehuurd. Wat heb je aan zo’n onderzoek?”

Bewust activisme
Iedereen die Beunders kent, weet dat hij zijn fluwelen handschoentjes ergens thuis in een la heeft liggen. Hij zoekt de confrontatie. “Als je het op een rustige, softe manier doet, maakt het geen enkele indruk.” Eenzelfde tactiek schuilt achter verwijzingen naar misstanden uit het verleden. “Dat doe ik bewust. De wethouder zegt dat we het verleden moeten laten rusten. Dat zou mooi zijn, als de effecten niet meer voelbaar waren.” Daarbij dient, volgens Beunders, de volgende misstand zich alweer aan op het moment dat er een is opgeruimd.

Beunders doelt daarmee op het vraagstuk rond zogenaamde veelaanvragers: mensen die meelmalen een aanvraag om bijstand moeten doen voordat die wordt toegekend. Probleem daarbij is met name dat het om mensen gaat die soms - hoe vaak precies is niet bekend - geen bestaansmiddelen hebben en voor wie niet duidelijk is wanneer er dan wel recht bestaat. Gevolg is dat zij in financiële nood komen en niet weten hoe lang dat nog gaat duren of wat te doen.

Weinig hoop, ondanks lichtpuntje
Lichtpuntje, volgens Beunders, is het armoedeonderzoek dat op last van de Raad heeft plaatsgevonden. “Daar zijn dingen uitgekomen waar ook wat mee wordt gedaan.” Verder heeft hij nog niet veel vertrouwen in een structurele verandering. “De afgelopen twee jaar hebben veel te weinig opgeleverd en de wethouder zegt dat hij de huidige koers verder gaat. Dat belooft niet veel goeds.”


- redactioneel commentaar -

In de Raad zijn vragen aan de wethouder gesteld over zowel dat tevredenheidsonderzoek als de ondernomen acties naar aanleiding van het armoedeonderzoek. In onze analyse is er wel degelijk een andere koers ingezet door de gemeente en wordt het maximaal strenge beleid omgebogen naar een manier van handhaven waarbij meer oog is voor individuele omstandigheden. In hoeverre die koers de reden is voor het betere cijfer dat bijstandsgerechtigden de gemeente geven, laat zich moeilijk meten.

Tegelijkertijd heeft Beunders gelijk als hij zegt dat de effecten van oud beleid nog altijd worden gevoeld. Dat is meteen de angel in de hele discussie over dit thema: het gevoelde gebrek aan erkenning voor waar bijstandsbeleid pijn doet. Ook het probleem van veelaanvragers is reëel. De Enschedese bijstandspijn is nog niet geleden.



Beeld: Laura Ratering, © 1Twente
René Beunders geeft het Enschedese bijstandsbeleid nog lang geen voldoende.

Deel deze pagina: