Live Live

Paul Krijnsen (57) acteert in tal van Twentse producties: ‘Een late roeping’

Vrijdag 16 maart 2018 07:13

Paul Krijnsen (57) acteert in tal van Twentse producties: ‘Een late roeping’

Ooit was Paul Krijnsen een aanstormend voetbaltalent en hij was fysiotherapeut, ook van FC Twente. Reuma dwong hem tot een ander leven. Nu acteert hij in tal van Twentse theaterproducties. „Een late roeping misschien...”

Op tafel, naast de Twentse roman van Tommy Wierenga en een stapel kranten die nog gelezen moeten worden, ligt het scenario van He’k wat van oe an. Paul Krijnsen (57) pakt het er even bij. Zijn aandeel in het Twentse stuk dat met Pinksteren op Het Hulsbeek is te zien, kan hij dromen. Morgenavond repeteren. Eerst zo naar Oldenzaal, waar in een garagebedrijf het decor van de musical 3Musketiers een laatste lik verf behoeft. Vanavond repeteert het Enschedese Studio65, in het weekeinde ook nog. Donderdag zal het decor op het podium van het Wilminktheater staan, dan is de première van de musical waarin Paul Krijnsen koning Lodewijk speelt.

Fris bloed
Nu nog is hij voorzitter van Studio65, binnenkort stopt deze rol. Na zeven jaar wordt het tijd voor fris bloed, vindt Krijnsen. Maar het is vooral dit: „Ik ben te druk met acteren nu.”

Even een opsomming van de stukken waarin hij stond en staat. De Passiespelen en Robin Hood in Hertme, de producties van Studio65, deze zomer Stork in Hengelo en in het najaar de opnamen van de Twentse bioscoopfilm van Johan Nijenhuis en Herman Finkers. Hij heeft auditie gedaan voor een bijrol in De beentjes van Sint Hildegard. Wie hij speelt? „Officieel weet ik niks.” Hij lacht. „Bij de regionale première van Fiddler on the roof liep ik Herman Finkers tegen het lijf. Hij riep: ‘Hé. Ie bunt de politieagent’.”

Omkleden
„Ja, het is veel”, beaamt Paul Krijnsen. „Af en toe heftig, maar het is te combineren. Nu staan we voor drie avonden in het Wilminktheater en is de druk hoog. Maar He’k wat van oe an is pas in mei, dus volgende week kan ik de repetitie een keer overslaan.” Bovendien: hij leert zijn teksten makkelijk en kan snel schakelen. In Het verzet kraakt had hij 22 avonden lang 5 rollen. „Rost van Tonningen, Lange Willem (een van de bankovervallers), SS-officier Hans Albin Rauter, de hondenkoning Kerkdijk en een figuratie als Duitse soldaat.” Teksten in het Twents en Duits. „Maar ik was vooral druk met omkleden.”

Het verzet kraakt was een moment in het leven van Krijnsen dat met goud omlijst mag worden. „Het gehele productieproces, de weg ernaartoe, heeft mij zo’n boost gegeven. We kregen acteerworkshops, werden geïnspireerd om alles uit onszelf te halen. Eén grote familie die samen naar een hoogtepunt toewerkt. Geweldig. Ik ben er enorm door gegroeid.”

Besmet
Bij Studio65, zegt hij, is hij een leuke koorzanger maar geen goede solist. „Door Het Verzet ben ik besmet geraakt met acteren. Veel bekenden kwamen kijken en hebben mij dingen zien doen waarvan ze niet wisten dat ik het kon.” En ja, zelf wist hij het óók niet.

En dat voor een man die ooit samen met Fred Rutten ver op weg was om profvoetballer te worden. Outsider was hij toen al, met een gymnasiumdiploma op zak. „Ik ben een enorme boekenliefhebber. Als kind al. Mijn moeder zei: ‘Jij zat altijd te lezen’. En dan in de opleiding van jong FC Twente terechtkomen...” Zijn vermogen tot relativeren zat in de weg. „Dat kun je niet gebruiken als je topsporter bent. Daar moet je niet te veel nadenken. Alles moet opzij voor de sport.”

Naast het voetbal studeerde hij Fysiotherapie. ,,De enige concessie die ik ooit heb gedaan. Eigenlijk wilde ik Geneeskunde gaan doen, maar daarvoor moest ik de regio uit. Dus werd het Fysiotherapie.”

Fred Rutten (nog steeds een goede vriend) maakte het als voetballer, Paul Krijnsen niet. „Wellicht doordat ik nooit ergens blind achteraan hol, misschien had ik net te weinig talent.” Achteraf bekeken had hij het tóch niet lang kunnen volhouden, zegt hij. „Ik kreeg reuma. Op mijn 25ste moest ik stoppen met voetbal, op mijn 27ste waren mijn heupen versleten.”

De voetbalwereld heeft hij verlaten, FC Twente, waar hij tien jaar als fysiotherapeut werkte, niet. „Ik was 7 toen ik voor het eerst met mijn vader naar FC Twente ging. Ik ben een echte supporter. Ik ga naar alle thuiswedstrijden. Dat het nu zo slecht gaat, doet pijn.”

Reuma
De reuma dwong hem zeven jaar geleden te stoppen als fysiotherapeut. „Het kon echt niet langer.” Het afscheid viel hem minder zwaar dan stoppen met voetbal, zegt hij. „Ik ben ernaar toegegroeid.”

Er is veel voor in de plaats gekomen. Bij Humanitas begeleidt hij mensen om hun financiële zaken op orde te krijgen en werd hij ‘maatje’. Momenteel helpt hij een jongen van 12, die van oorsprong uit de Dominicaanse Republiek komt, om een sociaal leven op te bouwen. „Hij voelt zich alleen, zit veel achter de computer. Jammer.” Af en toe een balletje trappen met andere jongens, een keer samen ergens naartoe gaan. „Ik ben geen therapeut, maar probeer tips te geven.”

En hij werd voorzitter van Studio65, waar hij al in het bestuur zat. „Als voorzitter ben ik nooit van het delegeren geweest. Ik had de tijd terwijl de rest moest werken. Ik kon het doen.” Maar hij stopt daarmee. „Er komen steeds meer theaterproducties op mijn pad. Noem het maar een late roeping.”

Stemacteur
Op de vraag waar hij zichzelf over een aantal jaar ziet staan, pakt hij de bijlage van de zaterdagkrant erbij. „Ik denk erover een opleiding tot stemacteur te doen. Bij Het verzet kraakt werd ik de hemel in geprezen vanwege mijn stem. Daar had ik nooit bij stilgestaan. Maar ik ben een enorme twijfelaar.” Paul Krijnsen slaat de krant open op de rubriek Geld & Geluk. Bij ‘grootste miskoop’ staat: een cursus stemacteren, weggegooid geld. „Dan slaat de twijfel weer toe.”

© Newsroom Enschede, de samenwerking tussen TC Tubantia en 1Twente Enschede. Foto: Carlo ter Ellen

Deel deze pagina: