Live Live

Maaltijdbezorging in Enschede: gevaarlijk of lekker snel?

Gepubliceerd: Vrijdag 08 november 2019 21:55

Maaltijdbezorging in Enschede: gevaarlijk of lekker snel?

Ze zijn snel, vaak jong en soms onbezonnen. Maaltijdbezorgers in Enschede zorgen vaak voor ergernis bij andere weggebruikers. Een avond in het spoor van restaurant Masada.

Arjan te Bogt | Tubantia

In zijn handen blazend stapt Lucas Tenfelde (18) de zaak binnen. „Het wordt koud, man”, zegt hij tegen niemand in het bijzonder. De moeite om zijn helm af te zetten, een praatje te maken en een beetje op te warmen neemt de jonge Enschedeër niet, daarvoor staat de glazen balie te vol met witte tasjes. Hij grist er twee vanaf, zoekt op zijn telefoon de adressen op en loopt weer naar buiten. „Tot zo, hè.”

Boswinkel
Het is een donderdagavond als zovele bij Masada, een pizzeria annex shoarmazaak in de Enschedese wijk Boswinkel. Bestellingen komen binnen, koks koken, bezorgers brengen de pakketjes naar hongerige klanten. In het kleine restaurantgedeelte eet handvol mensen pizza. De eigenaar stelt zich voor als Appie. Zo noemt iedereen hem, weinigen weten dat hij officieel Ablahad Lahdo (35) heet. Vindt hij ook helemaal niet erg; Appie is makkelijker.

Hij heeft de zaak nu vijf jaar. Overgenomen van iemand bij wie het niet draaide. Er is volop concurrentie in de business, en wie niet goed en slim genoeg is, kan het schudden. Daar heeft Lahdo - hij is van Syrische komaf - geen last van, vertelt hij met bescheiden trots. Masada draait als een tierelier. Met dank aan de bezorging.

Drijvende krachten
Mensen die geen zin of tijd hebben om te koken én ook niet kunnen of willen ophalen, zijn de drijvende kracht achter een restaurant als het zijne, weet Lahdo. Hij heeft geen A-locatie of gestileerd restaurant dat bezoekers trekt, wel wordt hij via internet goed gevonden. „In het weekend doen we 170 bezorgingen op een dag, doordeweeks 110 tot 120.” Dat is in Enschede heel goed, garandeert hij.

Spitsuur

Terwijl hij zijn verhaal doet, wordt achter hem flink doorgewerkt. Het is rond etenstijd en dus spitsuur voor de vier koks op crocs: er moeten aardappelschijfjes worden gefrituurd en pizza’s gebakken. De shoarmaspies in de draaigrill krijgt de ene na de andere scheerbeurt, tot-ie zo kaal is dat alleen de stang nog zichtbaar is. Medewerkster Julia Aksakal pakt twee maaltijden in en geeft het zakje aan Hector Ferrero (15). „Dit moet naar de Münsterstraat en de Belgiëlaan.” Ze heeft het nog niet gezegd, of de jonge koerier is al onderweg. Als een flits schiet hij het donker in.

Elektrische fietsen hebben de scooters grotendeels vervangen. Ze zijn goedkoper en ‘ik heb genoeg ellende met scooters meegemaakt’, zegt Lahdo, doelend hij op schades door valpartijen of botsingen met paaltjes.

25 km/u
De tweewieler, met voor- en achterop een vierkante warmhoudtas, is begrensd op 25 kilometer per uur. En dus fietst Hector 25 per uur. „Ik fiets zo snel mogelijk. Vooral nu het koud is.” Af en toe neemt hij voorrang, schiet hij ergens tussendoor terwijl waar wachten eigenlijk veiliger is. „Daardoor hebben de mensen warm eten thuis.”

Hij vindt het mooi werk, doet dit nu twee maanden, waarvan een paar weken voor Masada. Dopjes in de oren, muziek van Frenna op en trappen maar. Met een leuk loon en af en toe een fooi als beloning.

Onvrede
Zoals de 15-jarige Hector zijn er velen in Enschede, Twente, Nederland. Tot onvrede van vakbond Veilig Verkeer Nederland (VVN), dat steeds vaker klachten krijgt over het rijgedrag van maaltijdbezorgers. Het werk is ook niet zonder gevaar.

Afgelopen januari overleed een 15-jarige maaltijdbezorger in Utrecht, na een aanrijding. „Wij vinden het werk ongeschikt voor kinderen, vanwege de werkdruk en het rijden in het donker”, zegt woordvoerder Rob Stomphorst. „Bij 15 jaar zijn de hersenen nog niet volgroeid, jongeren kunnen de risico’s niet goed inschatten.” Wat VVN betreft moet de leeftijd voor bezorging omhoog. „Maar dat is een politieke discussie.”

Relatief hoge leeftijd
Masada-eigenaar Lahdo snapt dat ergens wel. De gemiddelde leeftijd in zijn bezorgteam - in totaal is dat een groep van vijftien personen - ligt met 24 jaar relatief hoog. Komt ook omdat hij het liefst met auto’s werkt. Vier hebben ze er, bestickerd met de bedrijfsnaam. Auto’s zijn veiliger, er zit een soort oventje in, die het eten beter warm houdt dan de box op een fiets of scooter. Nog een voordeel: het zijn rijdende reclameborden. Maar om in de stad alles goed en snel te bereiken, heeft hij de fietsbezorgers ook gewoon nodig. Dat zijn de jonge, goedkopere jongens, zoals Hector.

Lahdo hamert er bij zijn mensen op dat ze zich gedragen. Veilig rijden, zich aan de snelheid houden. Of ze nou met de fiets, scooter of auto bezorgen. In het belang van henzelf, de andere weggebruikers en zijn zaak. „In het begin werd ik om de paar dagen gebeld: je bezorger dit, je bezorger dat. Dat kun je niet hebben. Overal staat onze naam op en ik wil niet bekendstaan als de asobezorger.” Wanneer dat gebeurde, waarschuwde hij. Een keer heeft hij een bezorger ontslagen, na de zoveelste melding. „Als ik een kort lontje had gehad, hadden het er meer kunnen zijn”, geeft hij toe.

Per uur betaald
Het gaat hem oprecht aan het hart. Lahdo betaalt de bezorgers per uur en niet per bezorging, om gehaast te voorkomen. „Ik heb zelf drie kinderen. Die spelen de hele dag op straat. Als mensen te hard rijden, kan ik daar boos om worden. Kijk, je hebt heethoofden in het verkeer. Dat weet iedereen. Maar die wil je niet als bezorger hebben.”

Lahdo snapt echter ook dat hij het niet allemaal kan controleren, want eenmaal de straat uit heeft hij er geen zicht meer op. „Maar boetes en boze telefoontjes krijgen we gelukkig zelden meer.”

Net op dat moment komt Lucas Tenfelde terug. Alles is goed gegaan, natuurlijk. „Het was een beetje glad op de klinkers, maar als je goed oplet, is er niets aan de hand.” En, ook niet onbelangrijk, de pizza was bij aankomst nog warm.

© Newsroom Enschede, de samenwerking tussen TC Tubantia en 1Twente Enschede, foto: Emiel Muijderman

Deel deze pagina: