Live Live

Kunstroof uit Enschedees paradijsje: ‘Duizend bommen en granaten’

Gepubliceerd: Vrijdag 14 september 2018 09:46

Kunstroof uit Enschedees paradijsje: ‘Duizend bommen en granaten’

Duizend bommen en granaten. Dat lijkt kunstenaar René Guillot wel een gepaste kop boven dit verhaal.

Chimes of peace, heet het werk. Een houten hart dat draait in de wind en tegen vier messing granaathulzen aantikt. „Dat gaf een prachtig geluid, of je kerkklokken hoort luiden. Heel mooi”, zegt kunstenaar René Guillot. Gaf, want het is weg. De messing granaathulzen, elk een halve meter groot en zo’n 300 euro waard, waren blijkbaar een te grote verleiding. Het houten hart bleef in stilte alleen in de boom hangen. „Fucking unbelievable”, zegt Guillot.

Klein wondertje
De diefstal is wonderlijk, want Guillot woont aan een doodlopend weggetje. Passanten zijn er nauwelijks en de boerderij ligt beschut. Guillot woonde en werkte jarenlang op landgoed Wissink in Usselo. Door omstandigheden moest hij daar weg, en daarna deed zich een klein wondertje voor: een eik viel op het dak van de oude, leegstaande boerderij aan de Harberinksweg, op de Usseler Es. Wat doen we ermee, dacht de eigenaar? Slopen of renoveren? Het werd het laatste, en Guillot was de juiste man op het juiste moment. Op zijn rustige nieuwe stek werkt hij aan een beeldentuin, hij wil er workshops gaan geven en hij runt er een kunstuitleen en galerie voor zijn eigen werk. „Ik wil hier van alles gaan doen op cultureel gebied, ik wil kunst de ruimte geven. Ik wil dat mensen elkaar inspireren. Ik doe dingen uit liefde, want liefde is het enige dat niet bedacht is.”

Guillot had ooit een galerie in Ootmarsum, maar voelde zich daar te beperkt. Hij vertrok en ging zijn eigen gang. Sinds een jaar of twaalf kan hij leven van zijn kunst, wat maar weinigen gegeven is, realiseert hij zich. „Misschien een half procent van alle kunstenaars.”

Over pakweg een half jaartje is de verbouwing van de oude boerderij klaar. Dan kan Guillot de deel gaan gebruiken voor workshops en dan komt zijn beeldentuin tot bloei. Dan zijn bezoekers ook welkom op zijn idyllische stek. „Mensen zeggen wel eens, ik wou dat ik zo kon leven. Dan zeg ik: dat kan je ook. Als je je hart maar volgt. Ik geloof in mogelijkheden, in ‘ja’, niet in ‘nee’. Als ik anders zou leven dan ik nu doe, dan zou ik het zinloos vinden.” En zijn chimes of peace? „Ik hoop dat iemand het terugvindt. Maar ik denk niet dat dat gebeurt.”

© Newsroom Enschede, de samenwerking tussen TC Tubantia en 1Twente Enschede - Foto: Carlo ter Ellen

Deel deze pagina: