Live Live

Kunst in Lonneker is om naar te kijken, kunst in het Volkspark om te kopen

Gepubliceerd: Dinsdag 11 juni 2019 08:14

Kunst in Lonneker is om naar te kijken, kunst in het Volkspark om te kopen

Is kunst vooral om naar te kijken of vooral om te kopen? Dat hangt er maar net van af waar je bent. Twee grote kunstevenementen in één weekeinde. Beide druk bezocht. Het grote verschil: Kunst in het Volkspark is vooral bedoeld om kunst te kopen. KunstenLandschap in Lonneker is vooral om naar kunst te kijken.

In het Volkspark staan deze pinksterzondag 170 kramen. Veel kunstenaars hebben een pinautomaat onder handbereik liggen. Voor wie dat niet heeft is er een centraal afrekenpunt waar de organisatie een pinautomaat ter beschikking heeft gesteld. Het druppelt aardig door met bezoekers die een leuk werkje komen afrekenen. De organisatie moet zeker een dikke 3000 euro doorsluizen, schat medeorganisator Jolanda van Tellegen. En tel daarbij het aantal ongeziene transacties nog eens op.

Contrast
Groot contrast is de kunst-fietsroute in Lonneker. Daar wordt nauwelijks iets verkocht, de kunstwerken zijn er om te harmoniëren met het landschap, zodat het publiek er aangenaam langs kan fietsen of wandelen. De kunstenaars die uitgenodigd zijn krijgen betaald om te komen en kunnen daar nauwelijks de onkosten van dekken. Ze slapen gezellig op een camping. Het grootste probleem van de organisatie in Lonneker: zwartfietsers, die 4 euro per persoon uitsparen en gratis het rondje maken.

Hoe verschillend van aard ook, beide evenementen voorzien in een behoefte. Het Volkspark puilde uit op pinksterzondag en in Lonneker fietsten ze elkaar bijna van de sokken.

Volkspark is sfeer en handel
Op sommige plekken is het schuifelen in het Volkspark, zoveel publiek is er afgekomen op de 26ste editie van de kunstmarkt. Naar schatting zo’n 30.000 bezoekers wandelen langs de kramen en maken dankbaar gebruik van de sfeervolle horeca. Al met al een geslaagd evenement, waarbij de nadruk toch op de handel ligt. Toppers vandaag zijn kunstenaars die tuinobjecten maken van keramiek of cortenstaal. De kassa van de organisatie rinkelt in elk geval 41 keer, met gemiddeld zo’n 80 euro per aankoop.

Handel
Of de handel goed loopt, dat wisselt per kunstenaar. „Ik heb nog nooit zo weinig verkocht”, zegt Ans Vink. Haar keramiek loopt doorgaans goed, zegt ze. „Ik doe tien tot twaalf markten per seizoen en het gaat bijna altijd goed. Maar vandaag verkoop ik niks. Geen idee waaraan dat ligt.”

Een kijkersmarkt dus, is haar conclusie. „Kijk maar eens, je ziet ook nauwelijks mensen lopen met iets in de hand. Ja, ijsjes, maar verder niks.” Bij een kraam met tuinbeelden en keramiek daarentegen staan overal bordjes met ‘verkocht’. Het wisselt nogal. Buurvrouw Adrie Arendsman, die al eens werd vereerd met een oeuvreprijs, heeft een goede dag. Kijkers ja, maar ook kopers. Ze staat al twintig jaar op Kunst in het Volkspark. „Het is tegenwoordig iets meer een evenement geworden, maar dat juich ik toe.”

Horeca

Coördinator Jolanda van Tellegen is een tevreden mens. De aanvulling met horeca pakt goed uit en hoewel het erg druk is, ook in de omliggende straten, hebben de verkeersregelaars de zaak onder controle. Groter dan dit moet de markt ook niet worden, vindt ze. „Die wens hebben we ook niet. En het moet ook geen veredelde rommelmarkt worden.” De diversiteit is groot en elk jaar worden er aanvragen afgewezen. „Voorlopig gaan we op deze voet verder.”

Zwartfietsen langs kunst in het veld
Kunst laten zien in harmonie met het landschap, dat is het doel van KunstenLandschap in Lonneker. Altijd tijdens Pinksteren en dit jaar tegelijk met Kunst in het Volkspark. Maar het concurreert helemaal niet, zegt Frans Carelsen. „Sommige mensen doen beide, ik heb gisteren nog enkele Duitsers de weg gewezen naar het Volkspark. Maar het is ook niet helemaal hetzelfde publiek hoor. Kunst in het Volkspark is commercieel, is zien en gezien worden. Dit is veel ingetogener.”

In Lonneker wekt het verbazing als een kunstwerk verkocht wordt. Ook is er minder publiek. Zo’n drieduizend tot vierduizend mensen fietsen de route tijdens het driedaagse evenement. Poespas als muziek en foodtrucks wordt er juist niet aan toegevoegd. Een extra bierpomp op het plein in hartje Lonneker zou de horeca wel willen, maar het past er niet bij, vindt de organisatie.

Betaald
De kunstenaars komen uit heel Europa en in tegenstelling tot Kunst in het Volkspark krijgen ze betaald voor hun komst. Een paar honderd euro, een beetje afhankelijk van wat ze precies doen. Voor de meesten is het niet voldoende om de onkosten te dekken. „Ze doen het eigenlijk voor niks”, zegt Carelsen. „Maar ook voor ons is het elk jaar weer de eindjes aan elkaar knopen. We moeten leven van de toegangsprijs.”

Die is 6 euro voor het routeboekje, tevens catalogus, en elke tweede en volgende fietser in een groepje betaalt nog eens 4 euro. Niet al te prijzig, maar toch worstelt de organisatie met zwartfietsers. Je pikt de mensen zonder polsbandje er zo uit. Zo’n 30 procent betaalt niet, schat Carelsen.

„Het is werkelijk verschrikkelijk. Kopen ze met zijn vieren een boekje en dan heeft er maar één een bandje. We hebben drie controleposten maar ja, dat wil je eigenlijk ook niet.” Meer wil de organisatie er ook liever niet aan doen. „Ach, het zwartfietsen is ook een beetje folklore aan het worden”, zegt hij met een glimlach.

© Newsroom Enschede, de samenwerking tussen TC Tubantia en 1Twente Enschede, foto: Cees Elzenga

Deel deze pagina: