Live Live

‘Oh, laat mij dansen’ in ´t Vestzaktheater: Een zoektocht naar afkomst en identiteit

Gepubliceerd: Vrijdag 07 december 2018 08:35

‘Oh, laat mij dansen’ in ´t Vestzaktheater: Een zoektocht naar afkomst en identiteit

‘Oh, laat mij dansen…’ is het derde theaterstuk dat Marion Gerverdinck over haar Indische roots maakte, samen met Harriët Bergsma. Een zoektocht naar afkomst en identiteit. Donderdag te zien in het Vestzaktheater.

Ze had wel zevenhonderd titels geprobeerd tot ze uiteindelijk uitkwam op: Oh, laat mij dansen... Dit dekt de lading. Dit brengt tot uitdrukking dat het om een vergeefse wensdroom gaat, zegt Marion Gerverdinck (68). Een stuk over haar moeder, een raadselachtige Indische vrouw. Achttien jaar geleden overleed ze. Hoe haar moeder op deze voorstelling zou reageren? „‘Ach kind’, zou ze zeggen, ‘wat een idee om zo over mij te praten’.”

Een voorstelling over een moeder gezien door de ogen van de dochter. Geïntrigeerd door de vraag wat de invloed is van een leven in koloniale weelde, dat verstoord wordt door Japanse bezetting, de Bersiaptijd en de noodzakelijk remigratie naar Nederland.

De voorstelling is nu tweemaal gespeeld. De reacties zijn over het algemeen dat het een indringende productie is. Een voorstelling die ongefilterd binnenkomt, schreef iemand in een reactie. Een psychiater had haar laten weten dat hij de hele nacht had doorgepraat over het stuk. Een voorstelling die veel losmaakt bij oorlogsslachtoffers, bij mensen van Nederlands-Indische afkomst. Haar dochter Johanneke ter Stege, zangeres en stadsdichter van Deventer had gezegd: „Mam, de volgende voorstelling moet wel vrolijk worden hoor.”

Maar of er een volgende voorstelling komt? Wellicht wel, maar het kan ook wel een boek worden, of een dichtbundel, of alle drie. Feit is dat Marion Gerverdinck, die op Java is geboren en twaalf dagen oud was toen ze in Nederland kwam, nog lang niet klaar is met haar Indische roots.

Ach Indo
Het is twintig jaar na Ach Indo de eerste voorstelling die Marion Gerverdinck met Harriët Bergsma maakte en die ze omschrijven als een zoektocht naar afkomst en identiteit. Een samenwerking die in de eerste helft van de jaren 90 begon met één zinnetje: ‘Wat heb jij hier veel Indisch spulletjes’.

Omdat Gerverdinck zwanger was zou Bergsma de dramalessen die ze bij Concordia gaf tijdelijk overnemen. Zo begon het. Een overlegje bij Gerverdinck thuis over hoe ze die dramalessen invulde. En toen viel het Bergsma op hoe Indië een rol in haar leven speelde. Bergsma herkende dat. Ze had ook Indische wortels. Dat ze daar een theatervoorstelling over zouden maken komt een paar jaar daarna als Gerverdinck opbelt: ‘Harriët ik heb een gedicht gemaakt, zal ik het voorlezen?’

Ruim dertig maal is die voorstelling Ach Indo gespeeld. Na vier jaar in 2002 hadden de twee weer een voorstelling: Voor God en Vaderland. De titel vond Marion Gerverdinck achter op een foto van haar vader die een parachutesprong maakte. Ook deze voorstelling is een keer of dertig gespeeld.

Of Oh, laat mij dansen... ook de dertig maal haalt? „We kijken nergens van op.” Donderdag 13 december wordt de voorstelling voor de derde maal gespeeld. Nu in het Vestzaktheater in Enschede. Voor Den Haag en Arnhem zijn ze in 2019 ook al geboekt. En Marion Gerverdinck hoopt de stukken ooit als een drieluik in één theater te kunnen spelen. Op vrijdag, zaterdag en zondag.

© Newsroom Enschede, de samenwerking tussen TC Tubantia en 1Twente Enschede, foto: Annina Romita

Deel deze pagina: